همه ما بخوبی می دانیم که اجرای پروژه ها در کشور با مشکلات زیادی مواجه است و در نتیجه مبالغ هنگفتی از سرمایه های ملی به هدر می رود . این مشکلات باعث بروز تاخیرات و افزایش هزینه های پروژه می گردد . بطوریکه تاخیر در پروژه ها و سرریز شدن هزینه ها به صورت امری روزمره درآمده است .
بررسی تاخیرات و حل مشکلات پروژه تجارب و دانشی را به ارمغان می آورد که در صورت مدیریت مناسب می تواند مورد استفاده مجدد در پروژه های بعدی قرار گیرد . این تجارب ارزشمند یکی از مصداقهای دانش ضمنی پروژه می باشد که نیاز به مدیریت دارد .
مدل پیشنهادی :

فاز اول : جمع آوری دانش
رویه ها :
- مدیر ارشد دانش مسوول جمع آوری تجارب تحویلی و همچنین بررسی مشکلات موجود و راه حل های آن می باشد .
- در مقطع زمانی مشخص جلسه ای با تیم دانش برای ارائه مطالب جمع اوری شده برگزار می شود . در این جلسه تجارب جمع آوری شده ویرایش شده و به تصویب نهایی می رسند . همچنین نظرات افراد برای ادامه کار و یافتن مسیرهای جدید مورد توجه قرار می گیرند .
- تا پایان پروژه این جلسات ادامه دارند .
- تجارب تصویب شده به صورت دیجیتالی درمی آیند.

فاز دوم : شکل دهی و ذخیره سازی
رویه ها :
- مطالب دیجیتالی شده د قالب مطلوب شل دهی می شوند .
- دانش شکل دهی شده به دانشگران تحویل میشود .
- دانشگران آن را در محل مناسب در سیستم وارد کرده و ذخیره می کنند .
- یک نسخه پشتیبانی از آن تهیه می شود .
- دانش منتشر می شود .

قاز سوم : انتشار
رویه ها :
- کاربری که به دانشی نیاز دارد می تواند در پایگاه دانش با واژگان کلیدی به جستجو بپردازد .
- کاربر دانش و فرد متخصص مربوطه در این زمینه را پیدا می کند .
- با توجه به مورد خود ،دانش را اصلاح کرده و بکار می برد .
- راه حل جدید و اصلاح شده را به سیستم منتقل می کند .

فاز چهارم : بهنگام سازی
رویه ها :
- راه حل های جدید و فیدبکهای کاربران توسط مدیر ارشد دانش جمع آوری و بررسی می شود .
- موارد در جلسه تیم دانش مطرح شده و به تصویب می رسد .
- دانش مجددا انتشار می یابد .
- برای کاربران پیغام بهنگام شدن ارسال می شود .

مطلب جالبی بود.ممنون مهندس